Një publikim i Fiks Fare riktheu këtë javë pretendimet e prokurorëve për presion ndaj një të pandehure. Çështja përfshin tendera dhe dyshime për përfitime pasurore, ndërsa vendimet për masat gjatë hetimit duhen dalluar nga një vendim për fajësinë.
Më 7 tetor, Fiks Fare publikoi pjesë që i paraqiti si deklarime të prokurorëve në Këshillin për Rregulloren, Mandatet dhe Imunitetin të Kuvendit, lidhur me presionin e pretenduar ndaj Mirzeta Kashnicës në çështjen e Belinda Ballukut. Materiali u publikua këtë javë, por iu referohej mbledhjeve të 19 dhjetorit 2025 dhe 23 shkurtit 2026. Pra, bëhej fjalë për publikimin e pretendimeve të paraqitura më herët, jo për një vendim të ri gjyqësor.
Kashnica ishte vetë e pandehur në këtë procedim, pra person ndaj të cilit ishte ngritur akuzë. SPAK, Prokuroria e Posaçme, e kishte renditur mes anëtarëve të komisionit që vlerësoi ofertat për tunelin e Llogarasë. Statusi i të pandehurit nuk do të thotë se personi është shpallur fajtor.
Në këtë artikull
Pse pretendimet për presion kanë rëndësi
Sipas Fiks Fare, prokurorët iu referuan përgjimeve dhe procesverbaleve të vitit 2025 për të argumentuar rrezikun e ndikimit mbi deklarimet e Kashnicës. Emisioni u atribuoi atyre pretendime për kërcënime dhe përpjekje për ndryshimin e thënieve ose të avokatit të saj. Këto janë pretendime të prokurorëve të përcjella nga media.
Pyetja këtu është nëse provat dhe njerëzit që japin deklarime mund të ndikohen gjatë hetimit. Ky rrezik ka rëndësi kur gjykata vendos për masat e sigurimit, pra kufizimet e përkohshme ndaj një personi gjatë procesit. Ai shqyrtohet veçmas nga pyetja nëse personi ka kryer veprën penale për të cilën hetohet.
Mbrojtja e Ballukut e kundërshtoi rëndimin e masës në mbledhjen e 23 shkurtit. Sipas Report TV, avokati Ardian Kalija kërkoi që prokuroria të provonte rrezikun për hetimin ose largimin e saj nga vendi. Ai argumentoi se klientja kishte zbatuar pezullimin dhe kishte dorëzuar dokumentet personale; ky ishte qëndrimi i mbrojtjes në debatin e shkurtit.
Nga tenderi i Llogarasë te hetimi pasuror
Më 31 tetor 2025, SPAK njoftoi akuzën ndaj Ballukut për shkelje të barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike, në bashkëpunim. Me fjalë të thjeshta, akuza lidhej me favorizimin e pretenduar të konkurrentëve në procedurën për ndërtimin e tunelit të Llogarasë. Në njoftimin e 20 nëntorit, prokuroria pretendonte se Balluku dhe anëtarë të komisionit të vlerësimit kishin favorizuar bashkimin fitues të kompanive.
Procedura e rihapur më 22 qershor 2021 kishte fond limit rreth 18,97 miliardë lekë pa TVSH, afërsisht 207 milionë euro. Fondi limit është shuma maksimale e parashikuar për tenderin. Kjo shumë nuk është, më vete, dëm i provuar ekonomik apo vlera e një ryshfeti.
Në njoftimin e 20 nëntorit, SPAK përfshiu edhe dyshimin për paracaktim të fituesit të lotit 4 të Unazës së Jashtme të Tiranës. Ky tender kishte fond limit rreth 2,10 miliardë lekë pa TVSH, afërsisht 22,9 milionë euro. Më 16 dhjetor, prokuroria njoftoi dyshime për shtatë procedura të Unazës, krahas akuzës për Llogaranë.
Shumat në euro janë për orientim, me kursin e 9 tetorit 2026.
Më 4 qershor 2026, SPAK njoftoi dyshime të tjera për korrupsion pasiv dhe pastrim të produkteve të veprës penale, në bashkëpunim. Sipas prokurorisë, një pasuri në resortin White Rocks, në Gjilekë të Dhërmiut, dyshohej se lidhej me një përfitim të parregullt në këmbim të favorizimit të një operatori në një procedurë të Albcontrol-it. SPAK përmendi edhe veprime juridike të dyshuara si fiktive për fshehjen e origjinës dhe pronësisë së pasurisë.
Korrupsioni pasiv lidhet këtu me përfitimin e dyshuar nga një zyrtar në këmbim të favorizimit; pastrimi i parave lidhet me fshehjen e prejardhjes së përfitimit të paligjshëm. Gjykata e Posaçme kishte vendosur sekuestro preventive mbi pasurinë më 3 qershor. Kjo është një masë që e bllokon përkohësisht pasurinë gjatë procesit, jo një vendim për fajësinë.
Çfarë vendosën gjykata dhe Kuvendi
Më 19 nëntor 2025, Gjykata e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, e njohur si GJKKO, ndaloi daljen e Ballukut jashtë shtetit dhe e pezulloi nga ushtrimi i detyrave qeveritare. Këto masa nuk ishin arrest në burg apo në shtëpi. Më pas, SPAK i kërkoi Kuvendit autorizimin për arrestimin.
Më 12 mars 2026, Kuvendi nuk e miratoi këtë kërkesë. Vendimi iu përgjigj çështjes nëse do të lejohej kalimi në një masë që hiqte lirinë. Ai nuk shpalli pafajësi dhe nuk e pushoi çështjen penale.
Shumica socialiste tha se një masë më e rëndë nuk ishte e nevojshme pas largimit të Ballukut nga funksionet ekzekutive. Pakica demokrate kërkoi miratimin, duke theksuar rrezikun e ndërhyrjes në prova. Këto ishin qëndrime parlamentare për kërkesën e prokurorisë, jo vendime gjyqësore për akuzat.
Publikimi i kësaj jave e riktheu vëmendjen te mënyra se si mbrohet hetimi. Për të kuptuar çështjen, duhet dalluar akuza nga prova, masa e përkohshme nga dënimi dhe vendimi i Kuvendit nga vendimi i gjykatës. Deri në një vendim gjyqësor të formës së prerë, Balluku dhe personat e tjerë të proceduar gëzojnë prezumimin e pafajësisë.
Përditësuar më 10 tetor 2026.